image 108 بازدید اردیبهشت, ۱۳۹۸ آیه گرافی, تصویر, شعر, عکس نوشته, قرآن و عترت

{إِنَّ الَّذِینَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّیْطَانِ تَذَکَّرُوا فَإِذَا هُمْ مُبْصِرُونَ}           آیه ۲۰۱ سوره اعراف

«پرهیزگاران هنگامی که گرفتار وسوسه‌های شیطان شوند، به یاد (خدا و پاداش و کیفر او) می‌افتند؛ و (در پرتو یاد او، راه حق را می‌بینند و) ناگهان بینا می‌گردند.»

کلمه‌ى «مس»، به معناى اصابت و برخورد کردن همراه با لمس کردن است. «طائِفٌ»، به معنى طواف کننده است، گویا وسوسه‌هاى شیطانى همچون طواف کننده‌اى پیرامون فکر و روح انسان پیوسته گردش مى‌کند تا راهى براى نفوذ بیابد.

شاید مراد از توجّه در این آیه، تذکّر به شنوایى و بینایى خداوند است که در پایان آیه‌ى قبل آمده بود، یعنى توجّه مى‌کنند که خدا کار آنها را مى‌بیند و حرفشان را مى‌شنود و این توجّه به حضور خداوند، سبب ترک گناه مى‌شود. چنانکه امام صادق علیه السلام درباره‌ى این آیه فرمود:

وسوسه گناه به سراغ بنده مى‌آید، او به یاد خداوند مى‌افتد، متذکّر شده و انجام نمى‌دهد.

در برخى روایات، ذکر «لااله الّا اللّه» براى دفع وسوسه‌هاى شیطان توصیه شده است.

وسوسه‌ى شیطان، گاهى از دور است، «فَوَسْوَسَ إِلَیْهِ» ، گاهى از طریق نفوذ در روح و جان، «فِی صُدُورِ النَّاسِ» ، گاهى با همنشینى، «فَهُوَ لَهُ قَرِینٌ» ، گاهى هم از طریق رابطه و تماس «مَسَّهُمْ».

((تفسیر نور))

«داشتند اصحاب خلوت حرف‌ها بر من ز بد/ تا تجلی کرد در بازار تقوی روی تو»

سعدی

۲+
اشتراک گذاری :
برچسب ها