۲۲۹ بازدید خرداد, ۱۳۹۹ شبهات, نکته اخلاقی

به جای این که خارج از «عدل» خداوند بخواهید، از «فضل» او بخواهید. این نشان می‌دهد عدل خداوند با فضل او در تقابل نیست. معنای دعای «اِلهی عامِلنا بِفَضلِکَ وَ لاتُعامِلنا بِعَدلِکَ»، این نیست که از خدا بخواهیم با ما غیرعادلانه رفتار کند. محال است خداوند، خلاف عدلش رفتار کند.

«فضل»، این است که «مَن جاءَ بِالحَسَنَهِ فَلَهُ عَشرُ اَمثالِها» (آیه ۱۶۰ سوره انعام) و «عدل» یعنی «مَن جاءَ بِالسَّیِّئَهِ فَلایُجزَی اِلّا مِثلَها وَ هُم لایُظلَمونَ» (آیه ۱۶۰ سوره انعام). با این دعا، از خدا می‌خواهیم در این موضع، با صفتِ فضلش با ما رفتار کند؛ اما

سوال: این رفتار چگونه باشد که عدل او را زیر سوال نبرد؟

پاسخ: ما از خدا می‌خواهیم به ما توفیقِ خیرهایی را بدهد که قول داده دَه برابر به آن پاداش بدهد.

اشتراک گذاری :
برچسب ها