۱۰۱ بازدید اسفند, ۱۳۹۸ تلنگر, روشنگری, عفاف و حجاب, کتب و مقالات

درست است که بدون چادر هم می ­توان حجاب خوبی داشت، امّا در جامعه­ ی امروز ما این­ گونه زنان بسیار بسیار کم ­اند. آن عدّه­ ی بسیار کمی هم که بدون چادر، حجاب خوبی دارند، در ابتدای کنار گذاشتن چادر، این­ گونه ­اند و کم ­کم، هم مقنعه­ ی آن­ ها به روسری تبدیل می­ شود، هم روسری کوتاه می ­شود و عقب می­ رود و جای خود را به شال می­ دهد، هم مانتو تنگ و کوتاه و نیم­ آستین می­ شود، هم طرح و رنگ مانتو، زننده می­ شود و هم آرایش­ ها به صورت، اضافه می­ شوند و این حقایق را هیچ­ کس نمی ­تواند انکار کند. پس کنار گذاشتن چادر یعنی کنار گذاشتن تدریجی حجاب و ترویج فرهنگ بی ­حجابی!

بنابراین چادر، حفاظِ حیا به شمار می ­رود و با برداشته شدنِ آن، مقداری از حیایِ زن و ترس مفیدی که از نگاهِ نامحرم داشته، از دست می ­رود. چنین زنی هرچند هنوز حجاب خوبی داشته باشد و لباس او، تنگ و بدن­ نما و جلوه­ کننده نباشد، باز هم؛ بیشتر از آن که بخواهد برای زنان مانتویی، الگوی حجاب باشد، بهانه ­ای می ­شود برای دیگرانی که می خواهند چادر را کنار بگذارند تا جلوه­ گری کنند (با این توجیه که؛ مگه حجاب فقط به چادره؟ فلانی چادر نداره، حجاب خوبی هم داره)!

بخشی از کتاب رویین­ دژ

اشتراک گذاری :
برچسب ها