113 بازدید خرداد, ۱۳۹۸ آخرالزمان, قرآن و عترت

«لایَغُرَّنَّکَ تَقَلُّبُ الَّذینَ کَفَروا فِی البِلاد»

«اصلا تو را فریب ندهد تصرف و سلطه کافران در سرزمین ها»
آیه ۱۹۶ سوره آل عمران

این که خداوند در این آیه به پیامبرش هشدار می‌دهد که فریب سلطه ظاهری کافران را بر سرزمین های مختلف نخورد، پیامش این است که هر انسانی با هر درجه ای از ایمان در هر نقطه ای از انتهای مسیر ممکن است در اثر بسیاریِ کمّیِ اهلِ باطل، روحیه خود را ببازد و قدم هایش سست شود و از عقیده خود برگردد. در عاشورا چنین صحنه هایی اتفاق افتاد. ضحّاک بن عبدالله، یکی از همراهان امام حسین(علیه السلام) بود که در آخرین لحظه وقتی امام تنهای تنها مانده بود، از امام جدا شد. آیه ۱۷۶ همین سوره نیز چنین پیامی دارد؛ یعنی به ما هشدار می‌دهد که از شرایطی که جامعه به سمت کفر شتاب می گیرد، هیچ بیم و حزنی نداشته باشیم (وَ لایَحزُنکَ الَّذینَ یُسارِعونَ فِی الکُفرِ اِنَّهُم لَن یَضُرُّوا ا..ّ.َ شَیئاً: و اندوهگین نسازند تو را کسانی که به سمت کفر می شتابند. همانا آن ها هیچ ضرری به خداوند نخواهند رساند.). هم چنین امام علی(علیه السلام) در حدیثی می فرمایند: «در مسیر هدایت، هرگز از کم بودنِ پیروانش اندوهگین مباش.» در عین حال، این نکته را نیز باید همواره به خاطر داشت که «حزن» با «غم» فرق می‌کند. حزن یعنی دلسرد شدن و ناامید شدن از ادامه دادن در راه حق، و غم یعنی دغدغه نجات دیگران را داشتن.

۰
اشتراک گذاری :
برچسب ها