105 بازدید تیر, ۱۳۹۸ تلنگر, قرآن و عترت, نکته اخلاقی

بر اساس آیه ۲۲۰ سوره بقره، اگر ما قصدمان از شریک شدن با یتیمان یا به عهده گرفتن سرپرستی آن ها، اصلاح امور آن ها باشد نه تنها گناه نکرده ایم؛ بلکه کارِ ما خیر است (قُل اِصلاحٌ لَهُم خَیر). مشکل این جاست که بسیاری از کسانی که میل به سرپرستی مال یتیم یا شراکت با یتیم دارند، قصدشان سوءاستفاده از مال یتیم است به شیوه ای نامحسوس؛ یعنی در ترکیب با مال خودشان. (وَ لاتَاکُلوا اَموالَهُم اِلی اَموالِکُم: آیه ۲ نساء)

۱+
اشتراک گذاری :
برچسب ها