145 بازدید اردیبهشت, ۱۳۹۸ آخرالزمان, تلنگر, نکته اخلاقی

آزار زبانی، طعنه ها، نیش ها و کنایه ها همیشه پشت سر کسانی که از مال و جان شان برای هدف شان می گذشته اند، وجود داشته است. امروز هم این گونه است. سرکرده و پیشرو آن ها، صهیونیسم و استعمار است از طریق شبکه های اجتماعی و فضای مجازی، و پیروان آن ها و تکمیل کننده های هدف شان، مشرکان داخلی هستند که نان اسلام را می خورند اما زیر عَلَم صهیونیسم و استعمار می روند. (وَ لَتَسمَعُنَّ مِنَ الذینَ اوتوُا الکتابَ مِن قَبلِکُم وَ مِنَ الذینَ اَشرَکوا اَذًی کَثیراً: آیه ۱۸۶ سوره آل عمران)

لذا باید دانست که زخم های زبان، بسیار کاری تر و دردآورتر از زخم های جسم اند. زخم جسم ترمیم می شود اما زخم روح با هر بار یادآوری تازه تر می شود. متاسفانه عوام مردم، بلکه عموم مردم می پندارند که اندیشه و سخن ما عمل محسوب نمی شود؛ در صورتی که اگر تعریف عمل آن چیزی است که با اعضا انجام می گیرد، مغز و زبان از مهم ترین اعضای ما هستند و به استناد خود قرآن نسبت به افکار، گفته ها و شنیده های خود مسئولیم و خداوند مغز و گوش و زبان ما را علیه خود ما به شهادت خواهد گرفت.

حواس مان باشد در آخرالزمان که عصر ارتباطات است، بسیاری از اعمال ما را یا به تعبیر بهتر اکثر گناهان ما را زبان ما انجام می دهد.

۱+
اشتراک گذاری :
برچسب ها