۲۲ بازدید خرداد, ۱۳۹۹ آخرالزمان, روشنگری, شبهات, علائم ظهور

دیری است که عدّه‌ای، لافِ «انسانیّتِ بدون دین» می‌زنند و با شعار «دین نداشته باش امّا انسان باش»، سعی در کمرنگ نشان دادن نقش دین در زندگی انسان‌ها دارند؛ غافل از این که انسانیّت هم جایی است که دین باشد و دین، چیزی جز انسانیّت نیست و اصلاً دین آمده تا انسانیّت را از یاد نبریم.

کرونا و همه‌گیر شدن آن، هرچند بدی‌هایی داشت امّا به خوبی هویّت این انسان‌نماهای بی‌دین را شفّاف و مشخص کرد؛ به طوری که دیگر بر کسی پوشیده نیست که:

۱- آن‌ها که چندین ساعت در شبانه‌روز، داوطلبانه و با هزینه‌ی شخصی، اقدام به ضدّعفونی کردن خیابان‌ها، مساجد، پیاده‌روها، نیمکت‌ها، پارک‌ها، اتوبوس‌ها، مترو و… می‌کردند، از قشر دیندار و بسیجی و مذهبی جامعه بودند یا از بی‌دین‌های انسان‌نما؟!

۲- یا آن‌ها که پزشک یا پرستار نبودند امّا برای نگهداری از بیماران کرونایی در بیمارستان‌ها، از جان خود گذشتند، لباس‌های مخصوص به تن کردند و به کمک کادر درمانی شتافتند، دیندار بودند یا بی‌دین؟!

۳- یا آن‌ها که ترس و محدودیت‌های کفن و دفن اجساد کرونایی را نادیده گرفتند و راهی غسّالخانه‌ها و آرامستان‌ها شدند، روحانیون و مذهبی‌های جامعه بودند یا لامذهب‌ها و کشیش‌های مسیحی و خاخام‌های یهودی؟!

۴- یا مساجدی که با همّتِ اهالیِ یک محلّه، تبدیل به مراکز تولیدیِ ماسک و دستکش شدند یا کارخانه‌هایی که از سودهای کلانِ خود چشم پوشیدند و با تغییر خطِّ تولید خود به خطِّ تولید مواد ضدّعفونی‌کننده، سعی در تأمین اقلام بهداشتی مورد نیاز جامعه داشتند، در درون کشورِ مسلمانِ خودمان قرار داشتند یا آن طرف مرزها در کشورهای اروپایی و غربی که همواره ژستِ انسانیّت و انسان‌دوستی به خود می‌گیرند؟!

۵- یا بسته‌های غذاییِ فراوانی که در بحبوحه‌ی کرونا و در ماه مبارک رمضان، آن هم در کوچک‌ترین محلّه‌ها، با روی هم گذاشتن مبالغِ حدّاقلیِ کمک‌های مردمی، تهیّه و توزیع شد، در مساجد و حسینیّه‌ها سازماندهی می‌شد یا در «کوروش‌خانه»ها و کلیساها؟!

با این وجود، روشن است که مشکل طرفدارانِ دیدگاهِ غلطِ «انسانیّت منهای دین»، این است که می‌خواهند «دین» را خط بزنند به بهانه‌ی «انسانیّت»؛ آن هم نه خود «انسانیّت»، بلکه با شعار «انسانیّت»؛ وگرنه چرا هیچ‌گاه حتّی بویی از انسانیّت هم از این‌ها بلند نمی‌شود؟!

اشتراک گذاری :
برچسب ها