179 بازدید بهمن, ۱۳۹۷ روشنگری, شبهات

امروزه افراد زیادی، دین اسلام را دین گریه و عزاداری معرفی کرده و آن را به اشاعه بیش از حد غم و اندوه در جامعه متهم می­‌کنند؛ اما آیا واقعا این چنین است؟!!

در پاسخ به این شبهه می­‌توان این‌­گونه گفت که یکی از مسائلی که مبنای ساخت بسیاری از شبهات علیه فرهنگ تشیع به ویژه عزاداری اهل‌­بیت (علیهم‌السلام) است، جهل مردم نسبت به بار معنایی واژه «غم» است.

مردم گمان می­‌کنند غم مصائب اهل­‌بیت از نوع غصه­‌های دنیایی آن‌­هاست که اعصاب آن‌­ها را به هم می‌­ریزد، روح آن­‌ها را رنج می­‌دهد و خوشی زندگی آن­‌ها را می‌­گیرد؛ در صورتی که در قرآن، واژه «غم» معنایی مثبت دارد و به معنای اندوهی است معنوی که باعث می‌­شود غصه­‌های دنیایی از ذهن انسان کنار بروند و انسان آرامش پیدا کند. در مقابل، برای غصه‌­های دنیایی که ملال‌­آور و اعصاب‌­خردکن می‌باشند، در قرآن واژه «حُزن» به کار رفته است و در آیه ۶۲ سوره یونس تاکید شده که دوستان خدا هرگز حزن ندارند (اَلا اِنَّ اَولیاءَ ا..ّ.ِ لا خَوفٌ عَلَیهِم وَ لا هُم یَحزَنونَ) و این موضوع در جای جای قرآن تکرار شده است.

در آیه ۱۵۳ سوره آل عمران هم عبارت «فَاَثابَکُم غَمّاً بِغَمٍّ لِکَیلا تَحزَنوا: پس جزایتان داد (خداوند با) غمی به علاوه غمی دیگر تا اندوهگین نشوید»، سندی است بر این ادعا که غم باعث می­‌شود حزن از ذهن انسان کنار برود؛ پس غم، آرامش‌­بخش و شادی‌­آور است. این اثرِ غصه‌­زداییِ غم، در این بیت سعدی شیرازی آشکار است:

غم عشق آمد و غم‌­های دگر پاک بِبُرد                  سوزنی باید کز پای برآرَد خاری

در ادبیات عرفانی نیز بر خلاف زبان عامه مردم، واژه «غم» بار معنایی مثبت دارد و معمولا شاعران به آن افتخار می‌­کنند. به عنوان مثال می‌­توان به ابیات زیر اشاره کرد:

شادی ندارد آن که ندارد به دل غمی              آن را که نیست عالَمِ غم، نیست عالَمی

                                                                                                                                                                                                 جلال­‌الدین همائی (سنا)

به جز غم خوردنِ عشقت، غمی دیگر نمی­‌دانم      که شادی در همه عالم، از این خوش­‌تر نمی‌­دانم

                                                                                                                                                                                                                    عطار

ناصِحَم گفت به جز غم چه هنر دارد عشق؟      گفتم ای خواجه عاقل! هنری بهتر از این؟

                                                                                                                                                                                                              حافظ

غم و شادی برِ عارف چه تفاوت دارد              ساقیا باده بده شادیِ آن کاین غم از اوست

                                                                                                                                                                                                              سعدی

۰
اشتراک گذاری :
برچسب ها